เฟรนด์โซนหรือขุมนรก คุณเรียกมันว่าอะไร - Hidden-Danjer

“สิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่เกิดขึ้นได้”

หรือ “ภาพสะท้อนของไอ้กระจอกในวัยหนุ่ม”

คุณเจอผู้หญิงสวยคนหนึ่ง คุณไม่กล้าพอที่จะเข้าไปจีบเธอ แต่คุณกลับกลายเป็น “เพื่อน” กัน

คุณใช้เวลาหลายเดือน (หรือหลายปี!) ต่อจากนั้นในชีวิตหมกมุ่นอยู่กับผู้หญิงคนนี้ เฝ้าคร่ำครวญถึงเธออยู่ห่างๆ ไม่เคยมีความกล้าแม้แต่จะสัมผัสมือเธอครับ นานๆ ครั้ง คุณอาจจะได้รับการกอดแบบเพื่อนๆ หรือหอมแก้มแบบเพื่อนๆ แล้วคุณก็จะโหยหาและต้องการการแสดงความรักแบบนี้อย่างน่าสมเพช ซึ่งสำหรับเธอแล้วมันไม่มีอะไรเลยนอกจากการทักทายแบบเพื่อน แต่สำหรับคุณ มันคือยอดของภูเขาน้ำแข็งในจินตนาการที่เต็มไปด้วยความใคร่และความคลั่งทางเพศ คุณจะกลับบ้าน ไปนอนบนเตียง แล้วก็ชักว่าววันละสามครั้งพร้อมกับจินตนาการถึงเธอ

คุณเฝ้ามองเธอออกเดทกับผู้ชายคนอื่น ยิ้มและจับมือพวกเขา ตบหลังเบาๆ (ก็เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนของคุณนี่นา) มันเหมือนมีดกรีดในท้องเลยครับตอนที่เห็นพวกนั้นยัดลิ้นเข้าไปในคอเธอต่อหน้าคุณ แล้วคุณก็ไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการว่าพวกเขากำลังเย็ดเธออยู่ เพราะคุณอาจจะต้องฆ่าตัวตาย

คุณจะไม่สามารถเข้าไปจีบผู้หญิงคนอื่นได้เหมือนกัน เพราะคุณเชื่อฝังหัวไปแล้วว่าคุณเกิดมาเพื่อคู่กับผู้หญิงคนนี้แค่คนเดียว และการได้เป็น “เพื่อน” ของเธอก็ยังดีกว่าการไม่ได้เป็นอะไรเลย ดังนั้นคุณก็จะอยู่คนเดียว มีแค่คุณกับมือขวาของคุณ แล้วความทุกข์มันก็จะก่อตัวขึ้น ความอึดอัดคับข้องใจมันจะเพิ่มพูนขึ้น จนกระทั่งทนไม่ไหว คุณจะลงไปนอนกลิ้งร้องไห้บนพื้น หรือไม่ก็ก้มตัวกุมท้องตัวเองพลางพูดว่า “ทำไม? ทำไม? ทำไมเธอไม่รักฉัน?” แล้วคุณก็ตัดสินใจว่าคุณต้องทำอะไรสักอย่าง! อะไรก็ได้! คุณทรมานกับมันอยู่หลายวัน คิดทบทวนบทสนทนาที่เป็นไปได้ทุกรูปแบบอยู่ในหัว คุณนอนไม่หลับตอนกลางคืนเพราะเอาแต่คิดซ้ำไปซ้ำมาว่าจะพูดอะไร

ในที่สุด ระหว่างที่กำลังดื่มกาแฟกันแบบปกติธรรมดาๆ คุณก็ตัดสินใจที่จะเริ่มประเด็นนั้นขึ้นมา คุณพูดขึ้นมาลอยๆ ว่าคุณคิดว่าเราสองคนน่าจะเข้ากันได้ดีกว่าถ้าเป็นแฟนกัน โอ้ คุณคิดว่าตัวเองทำได้เนียนและแนบเนียนมากเลยสินะ? แต่เธอหัวเราะ เพราะเธอคิดว่าคุณพูดเล่น ในเมื่อสำหรับเธอแล้วมันชัดเจนมากว่าเราสองคนไม่มีทางเป็นอะไรได้มากกว่าเพื่อน สิ่งนี้ทำลายกำแพงที่คุณสร้างขึ้นมาอย่างดี (เพราะทุกสถานการณ์ที่คุณคิดวนเวียนอยู่ในหัวที่บิดเบี้ยวและหมกมุ่นของคุณ มันไม่เคยจบลงด้วยการที่เธอปฏิเสธคุณเลย นั่นมันไม่ใช่ความเป็นไปได้ที่คุณคิดไว้ด้วยซ้ำ) มันทำให้คุณต้องตั้งรับ คุณต้องสร้างโลกจินตนาการเล็กๆ ของคุณขึ้นมาใหม่ คุณเลยเริ่มร่ายเหตุผลว่าทำไมคุณถึงเหมาะกับเธอ และอธิบายว่าคุณรู้สึกกับเธอมากแค่ไหน โดยไม่ทันสังเกตเห็นแววตาหวาดกลัวที่เพิ่มขึ้นบนใบหน้าของเธอ เมื่อเธอเริ่มตระหนักว่าสิ่งที่ลึกที่สุดเกี่ยวกับตัวคุณก็คือปมปัญหาทางจิตที่ฝังรากลึกของคุณนั่นเอง เธอพูดตัดบทคุณให้เข้าที่เข้าทางอย่างตรงไปตรงมาที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วก็รีบเผ่นหนีออกจากตรงนั้นไป

แน่นอนว่าคุณใจสลายและเกลียดตัวเองที่โง่ไปบอกความรู้สึกจริงๆ ของคุณให้เธอรู้ ตอนนี้คุณไม่มีเธอแม้กระทั่งในฐานะเพื่อนแล้ว เธอหายไปจากชีวิตคุณโดยสิ้นเชิง คุณเลยวางแผนทันทีที่จะได้มิตรภาพของเธอกลับคืนมา... เพราะ “การมีเธอเป็นเพื่อนก็ยังดีกว่า บลา บลา บลา” คุณโทรหาเธอหรือไปเจอเธอ แล้วก็โกหกและลดคุณค่าตัวเองอย่างสิ้นเชิง “โอ้ ฉันนี่มันงี่เง่าจริงๆ มันก็แค่ความคิดบ้าๆ น่ะ พอดีช่วงนี้ฉันเหงา แต่ตอนนี้ฉันโอเคแล้วนะ ฉันทนไม่ได้จริงๆ ที่จะเสียความเป็นเพื่อนกับเธอไป บลา บลา บลา” แน่นอนว่าเธอก็ยอมรับคุณกลับมาเป็นเพื่อน เพราะเธอสนุกกับการมีคุณอยู่ใกล้ๆ คอยไปส่งบ้าน ไปดื่มกาแฟหรือดูหนังด้วยกันระหว่างที่ยังไม่มีแฟนใหม่ ส่วนคุณ ก็แน่นอนว่ากลับไปชักว่าววันละสามครั้งและใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานเหมือนเดิม แต่ทว่า... ที่ไหนสักแห่งไกลๆ คุณได้ยินเสียงหนึ่ง ถ้าคุณตั้งใจฟัง คุณจะได้ยินมัน... ฟังนะ... มันกำลังพูดอะไรบางอย่างกับคุณ... มันกำลังพูดอะไรบางอย่าง... มันกำลังพูดว่า... “ยินดีต้อนรับ พ่อหนุ่ม ยินดีต้อนรับสู่ขุมนรก”

มันมีทางแก้อยู่!!!!

ทางเดียวที่จะแก้ไขเรื่องนี้ได้ คือการผ่าน “ความน่าสะพรึงกลัว” ของการออกไปเจอผู้หญิงให้มากขึ้น.. มันจะเจ็บปวด มันจะฆ่าคุณ และมันจะทำให้คุณรู้สึกแย่มากๆ แต่สุดท้ายแล้ว คุณจะมีสาวๆ โทรมาที่บ้านเพื่อชวนคุณไปเที่ยวด้วย และนั่นมันก็ไม่ได้แย่เลยใช่ไหมล่ะครับ LOL

แล้วคุณก็จะมองย้อนกลับไป และเห็นว่าตัวเองไร้ความสามารถแค่ไหนตอนที่คุณยังเป็นแค่ไอ้กระจอกที่เก็บกดคนหนึ่ง สิ่งที่สูงส่งและน่ายกย่องที่สุดที่คนขี้ขลาดคนหนึ่งจะทำได้ก็คือการลงมือทำเพื่อเปลี่ยนแปลงมัน แค่การลงมือทำในตัวมันเองก็ถือเป็นรางวัลแล้ว สำหรับคนทั่วไปแล้ว การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ควรใช้เวลานานเกินกว่า 3 เดือน หลังจากนั้น คุณก็น่าจะมีสาวๆ ในสต็อกแล้วประมาณ 5 คน ซึ่งมันก็มากกว่าที่คุณจะมีถึง 5 คนถ้าคุณไม่ยอมออกไปลอง

ออกไปข้างนอกและเข้าไปคุยกับผู้หญิงวันละ 4 คน! แค่ 4 คนเท่านั้น! คุณทำมันได้ง่ายๆ ภายในหนึ่งชั่วโมง! ใช่ คุณจะถูกปฏิเสธนับครั้งไม่ถ้วน ใช่ คุณจะประหม่าและกลัว และใช่ คุณจะเอาชนะความกลัวของคุณและเริ่มเห็น “ผลลัพธ์”!!! พวกคุณเห็นเรื่องราวความสำเร็จในบอร์ดนี้กันมากี่เรื่องแล้วล่ะครับ? ไม่เยอะหรอก มีแต่พวกขี้โวยวายที่ไม่พร้อมจะทุ่มเทตัวเองเพื่อให้ประสบความสำเร็จกับผู้หญิงมากขึ้น ผมขอท้าพวกคุณทุกคนให้ลุกขึ้นมาสู้และมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองและเอาชนะความกลัวให้ได้!!!